Za czasów panowania Ludwika balet wystawiano częściej i z większym przepychem niż dotychczas. Z tego okresu datuje się również istotny podział na tancerzy amatorów i profesjonalistów. W 1661 r. Ludwik założył Academie Royale de la Danse, celem "doprowadzenia tej sztuki do perfekcji". Dziesięć lat później powstała Academie Royale de la Musiąue, która następnie przekształciła się w Operę Paryską.
To właśnie na deskach Opery Paryskiej w 1681 r. pojawiły się pierwsze zawodowe tancerki. Trzydzieści dwa lata później założono tam szkołę tańca, mającą zapewnić stały dopływ tancerzy do opero-baletów, które stały się wtedy popularne. Wyłoniły się specjalne techniki tańca, a także pierwsze jego gwiazdy - między nimi baleriny Maria Anna de Camargo i Maria Salle oraz tancerz Ludwik Dupre. La Camargo jako pierwsza uniosła w górę fałdy swojej spódnicy, umożliwiając publiczności podziwianie zgrabnej i zwinnej pracy swoich stóp.